|
Tarcza Bramki Piłki Nożnej. |
|||
|
Microsoft Internet Explorer 1024x768
|
Tarcza bramki piłki nożnej. Tarcza bramki piłki nożnej. Wartość strzału i trudność obrony. Tarcza bramki piłki nożnej - prosty i szybki montaż. Edukator kinestezji - widok z góry. Edukatro kinestezji - widok z boku.
INSTRUKCJA
BUDOWY, USTAWIENIA I ZABEZPIECZENIA TARCZY. Konstrukcję należy wykonać z kątowników i teowników stalowych 50mm w taki sposób, by składała się z czterech części - ram łatwych w transporcie i montażu, każda o wymiarach wysokość 3000mm i szerokość 2500mm. Ramy powinny być zabezpieczone przed korozją i pomalowane farbą koloru zielonego oraz przystosowane do wypełnienia deskami o grubości 1,5 cala. Deski należy starannie zabezpieczyć drewnochronem i pomalować odpowiednią farbą koloru zielonego. Tarczę należy pokryć utwardzoną płytą laminowaną wodo i mrozoodporną koloru zielonego z naniesionym podziałem wartości strzałów i trudnością obrony. Całość powinna być ustawiona na bloczkach trelinki betonowej a także z jarzmami stalowymi do mocowania tarczy, wkopanych w ziemię i starannie wypoziomowanych. Tylna strona zmontowanej tarczy powinna mieć 5 wypór stalowych wykonanych z teownika 50mm i zabetonowanych w ziemi. Wypory należy przykryć także deskami a całość powinna być przykryta też płytą laminowaną lub specjalną folią. W pomieszczeniu tym przewidziana jest szatnia, pomieszczenie dla zawodników na wypadek nieoczekiwanego deszczu i WC ekologiczne. Przednia strona tarczy powinna mieć przykręcone półokrągłe słupki i poprzeczkę wymiarów rzeczywistej bramki piłkarskiej. Tarczę „światła” bramki należy starannie podzielić taśmą czarną, samo przylepną szerokości 60mm, na sektory wartości strzałów i trudności obrony. W poszczególnych sektorach należy wkleić cyfry samo przylepne wartości strzałów szerokości 60mm /patrz rysunek 1 i 2/. Na zewnętrznych obrzeżach tarczy bramki powinna być instrukcja dla użytkownika z opisanymi rodzajami ćwiczeń dla różnych grup wiekowych. Contribution to common physical culture and training of young football talents – Football training shield with the value of shots and difficulty of defence and kinesthesia - an educator for training manual habits without visual control in some professional skills and sports games (typewriting and computer-typing courses, piano playing course, training of car drivers and machine operators, ability to manoeuvre a ball, a handball, a basketball, or a puck in hockey without visual control).
|
Dr Ferdynand Barbasiewicz - twórca wynalazku. "Przyczynek do powszechnej kultury fizycznej i szkolenia młodych talentów piłki nożnej". Opracowanie rozwija problemy kształcenia nawyków i umiejętności. W załaczeniu treningowa tarcza bramki piłkarskiej i edukator kinestezji. >kliknij< OPIS SZCZEGÓŁOWY POWYżSZEGO TEMATU Dotychczasowy stan sprawności strzeleckiej zawodników we wszystkich drużynach piłkarskich charakteryzuje się słabą skutecznością strzelecką w akcji z pierwszej piłki, w najtrudniejsze do obrony strefy bramki, a przyczyną jest brak prostych i tanich, atrakcyjnych urządzeń technicznych w różnych dyscyplinach sportowych, które umożliwiałyby praktyczne treningi od najmłodszych lat nawet dzieci 5 – 7 letnich, które motywowały samoistnie uczestnictwo łatwością dostępu i ciekawością rozwiązań, atrakcyjnością ćwiczeń w sprawdzeniu się i w szlachetnej rywalizacji, w sensownym ruchu dzieci, młodzieży i dorosłych na świeżym powietrzu przez cały rok, jednym z takich urządzeń może być tarcza bramki strzeleckiej z n a m i e n n a t y m, że jest zbudowana z konstrukcji stalowej z kątowników i teowników 50 mm i wypełniona deskami 1.5 cala, pokryta laminatem koloru zielonego (rys.1), z podziałem na sektory wartości strzałów i trudności obrony od 0 do 10 punktów (rys.1a2a), cała powierzchnia tarczy ma wymiary 10 m x 3m, na tarcze po zmontowaniu (rys.2d) i ustawieniu (rys.1), przymocowane są słupki i poprzeczka o wymiarach 1:1 rzeczywistej bramki piłkarskiej ( rys.1b2b), tarcza ustawiana jest pionowo na obrzeżu i równolegle do płyty boiska szkolnego, tarcza w tylniej części od ulicy ma jakiś bill-board, który pokryje koszty urządzenia oraz wyparcie zabetonowane w ziemi (rys.2c), tarcza montowana jest z 4 równych części o powierzchni 2,5 m x 3m ułatwiających transport (rys. 2d), tarcza może mieć zaplecze socjalne ale tylko wówczas gdy będzie ustawiona na placach gdzie nie ma takiego zaplecza (rys. 2e), na marginesie tarczy napisane są instrukcje ćwiczeń, tarcza i pole przed bramkowe powinno być oświetlone w godzinach wieczorowych. Opis szczegółowy.
PRZYCZYNEK
DO POWSZECHNEJ KULTURY FIZYCZNEJ Intensyfikacja zainteresowań i metodycznego rozwoju zamiłowań w upowszechnianiu kultury fizycznej dzieci i młodzieży, a w tym równolegle odbudowy spontanicznego i powszechnego zaplecza piłki nożnej jest powinnością nowoczesnego społeczeństwa. Szczególnie wówczas, gdy NARODOWA REPREZENTACJA POLSKI w tak skutecznym stylu awansowała do dalszych turniejów mistrzostw świata. W związku z powyższym proponuję zbudowanie we wszystkich klubach sportowych, na boiskach szkół podstawowych, gimnazjalnych, średnich, w jednostkach wojskowych, bazach OHP, ZHP, obozach wakacyjnych, na odpowiednio dużych skwerach, placach – miejscach publicznych TARCZ BRAMKI PIŁKARSKIEJ ze skalą wartości strzałów i trudności obrony od 0 do 10 punktów /patrz złączony rys. 1/. Tarcze budowane przy boiskach szkolnych i tam, gdzie są stałe bazy z zapleczem socjalnym mogą być ustawione bez szatni /patrz rys 1/. Tarcza z drugiej strony np. od ulicy, może mieć jakiś bill-board z reklamą, która pokryje wszystkie koszty tego urządzenia. Tarcza z zapleczem socjalnym np. :szatnia; WC; jakieś pomieszczenie do schowania się na wypadek gwałtownego i nieoczekiwanego deszczu itp. potrzeby, powinna być ustawiana na publicznych placach, skwerach w parkach, przy terenach targowych, przy trasach komunikacyjnych, przy obiektach sportowych, na obrzeżach miast itp. miejscach. Obiekty te położone przy trasach komunikacyjnych powinny mieć wydzielony odpowiedni teren a całość powinna być ogrodzona siatką 3 metrowej wysokości. Innymi słowy chodzi o stworzenie powszechnej dostępności dzieci i młodzieży a nawet ludzi starszych do tarczy piłkarskiej z wartością strzałów. To umożliwi wysoce pożyteczną zabawę na świeżym powietrzu. Stworzy szybką, obiektywną i publiczną konkurencję między różnymi rywalami. Będzie to sensowne współzawodnictwo w kształceniu wszechstronnej kultury i sprawności fizycznej, w powszechnej akceptacji społecznej. Im więcej będzie różnego typu powszechnie dostępnych podobnych urządzeń sportowych, chętni będą mogli szybko sprawdzić swoje umiejętności w prostej rywalizacji. To sprawi, że mniej będzie ekscesów agresywnych wśród młodzieży. Młodzież będzie miała sensowne i atrakcyjne zajęcie, które na fali sukcesów reprezentacji piłkarskiej może wyzwolić dodatkową motywację do tej atrakcyjnej zabawy i ćwiczeń. Do tego potrzebne jest opracowanie przez specjalistów prostych programów i jasnego regulaminu treningu - ćwiczeń i zabawy – współzawodnictwa w grupach wiekowych. Ta forma aktywnej, publicznej rekreacji na świeżym powietrzu może być zaczynem do atrakcyjnych konkursów sprawnościowych, odpowiednio punktowanych w szlachetnej rywalizacji indywidualnej i zespołowej. Proponowane zabawy i konkursy będą wyzwalały, bez nakładowo, młode talenty piłkarskie, które powinny być zagospodarowane przez kluby sportowe. Podobne zabawy i konkursy powinny być organizowane w innych dyscyplinach sportowych /biegi, rzuty, strzały piłkarskie i strzeleckie z łuku i z broni pneumatycznej, jazda, skoki, gry, zabawy itp. imprezy na świeżym powietrzu bez względu na porę roku. Dzieci, młodzież a nawet ludzie starsi odczuwają potrzebę publicznego sprawdzenia się w uczciwej rywalizacji. Jak wiemy prawie każdy młody chłopak, w takich warunkach chce być sprawnościowo dobry, chce się pokazać i być szybko, publicznie wyróżnionym a nawet nagrodzonym. To sprawi, że będzie starał się strzelać tak, by zdobyć najwięcej punktów przy ustalonej liczbie strzałów. Ponadto uczestnik zabawy nie będzie musiał gdzieś daleko biegać za piłką, albowiem ona odbije się od tarczy i wróci w pole przed bramkowe, gotowa do następnego strzału. - Nikt nie lubi biegać gdzieś daleko za piłką. Przy sensownie ułożonych ćwiczeniach wzrośnie motywacja, potrzeba samo sprawdzenia się, chęć bycia najlepszym. Ciekawe, krótkie i proste układy ćwiczeń, wzięte z piłki zawodowej, będą każdego uczestnika determinowały motywacyjnie w chęci sprawdzenia się. To równolegle będzie wyzwalało nieodpartą potrzebę współ zawodnictwa – zdrowej i szlachetnej rywalizacji w konkurencji, publicznie akceptowanej i nagradzanej. Naniesiona wartość strzałów i trudności obrony na tarczę „światła” bramki będzie wielce zachęcająca do kształcenia umiejętności w osiąganiu najwyższych punktów, a w miarę powodzenia głęboko motywująca, szczególnie wówczas, gdy inni patrzą się na jego poczynania. W tej zabawie ułożonej na programowych ćwiczeniach, po każdym strzale występuje natychmiast nagroda lub niepowodzenie, w zależności od wartości strzału. Im dalej od bramkarza tym wyższa wartość strzału. Na przykład strzał w róg bramki tzw. „okienko” jest to wartość 10 punktów a środek, gdzie stoi bramkarz wynosi 0 punktów. W tarczach profesjonalnych, w zawodowych klubach mogą być instalowane urządzenia elektronicznie zliczające i wyświetlające wartości strzałów i trudność obrony. Chodzi oto, by stworzyć łatwość i powszechność dostępu do tego typu prostych i stosunkowo tanich, a zarazem atrakcyjnych urządzeń do zabawy i treningów. Po kilku miesiącach ćwiczeń osoby zainteresowane mogą wziąć udział w środowiskowych grupach wiekowych, w otwartych konkursach sprawnościowych piłki nożnej i innych dyscyplin sportowych. To pozwoliło by wyselekcjonować najzdolniejszych uczestników do środowiskowych i regionalnych - powiatowych drużyn dziecięcych i młodzieżowych, które byłyby szkolone przez zawodowych instruktorów i trenerów. Szczególnie zdolne dzieci i młodzież powinny być objęte profesjonalną opieką np. w klubowych sekcjach piłkarskich i innych. W modelowaniu pożądanych cech nawyków i umiejętności, nie tylko w dynamicznej strukturze czynności np. piłkarza, lecz również w teoriach gier, teoriach zachowań, logice i psychologii strategii piłkarskiej. Ważna jest również umiejętność działania i współżycia w zespole drużyny piłkarskiej. Chodzi oto, by młody człowiek, wyróżniający się talentem i pracowitością oraz dobrymi wynikami nauki w szkole, jak również nienagannym zachowaniem mógł być objęty wzorowo zorganizowaną opieką wychowawczą i programowo – metodyczną w określonej dyscyplinie sportowej. W tym celu powinna być powołana FUNDACJA KRZEWIENIA POWSZECHNEJ KULTURY FIZYCZNEJ I SZLACHETNYCH ZASAD ZACHOWANIA. OPIS WARUNKÓW BUDOWY TARCZY PIŁKARSKIEJ I MOŻLIWOŚCI JEJ WYKORZYSTANIA Tarcza powinna być zbudowana z konstrukcji metalowej i wypełniona deskami odpowiednio zabezpieczoną przed wodą i próchnicą. Tarcza bramki piłkarskiej powinna być pokryta wodo i mrozoodpornym laminatem koloru zielonego. Tarcza powinna być wykorzystana dwustronnie. Na jednej stronie powinny być przymocowane półokrągłe białe słupki i poprzeczka rzeczywistych wymiarów bramki piłkarskiej. Wewnętrzna powierzchnia powinna być podzielona i pomalowana białą farbą na równe kwadraty. W kwadratach powinny być namalowane czarną farbą liczby - wartości strzałów i trudności obrony /patrz załączony rysunek 1/. Tarcza ma zachowaną metrową przestrzeń poza gabarytem rzeczywistej bramki , na której będzie napisany regulamin zasad korzystania i schematy z opisem ćwiczeń, zabawy i treningu piłkarskiego. Mogą być także inne rozwiązania projektowe i przeznaczenia tarczy w zależności od innych celów. Tarcze powinny być wykorzystane także do treningu i selekcji piłkarzy w klubach zawodowych. EDUKATOR KINESTEZJI /okularo-przesłonka – patrz załączone fotografie/ jest to urządzenie zbudowane ze znanej oprawki okularów /bez szkieł/. Do ramek w dolnej części mocujemy poprzez przyklejenie odpowiednią przesłonkę wykonaną z tworzywa sztucznego, względnie elastyczną, w ciemnym matowym kolorze. Edukator jest dopasowany do twarzy w taki sposób, że uniemożliwia podglądanie piłki do 3 metrów przed zawodnikiem. Edukator zakładamy na twarz jak znane okulary. Edukatoer jest przeznaczony tylko i wyłącznie do ćwiczeń i treningów związanych z przyjmowaniem piłki nogą i adresowania, podawania do wybranego partnera, do biegania z piłką i strzelania do bramki przeciwnika w najtrudniejsze wartości obrony. Wszystkie w/w czynności wykonujemy z edukatorem kinestezji na twarzy, bez udziału bezpośredniej kontroli wzrokowej. Piłkę przyjmujemy oceniając jej trajektorie lotu wzrokiem do 3m przed zawodnikiem a samo przyjęcie uczymy się wykonywać w „ciemno”. To samo dotyczy prowadzenia, biegania na wyczucie dotykiem stopy, bez udziału obserwacji bezpośredniej wzroku. Także przy adresowaniu piłki do wybranego partnera nie może być obserwacji bezpośredniej. Piłkę adresujemy i wysyłamy w „ciemno”. Wszystkie strzały na bramkę wykonujemy także w „ciemno”. Zawodnik grający w piłkę nożną, w hokeja, koszykówkę, piłkę ręczną itp. dyscypliny powinien obserwować przede wszystkim dynamikę zmienności zawodników na boisku i przewidywać najkorzystniejsze adresowania piłki zgodnie z ustaleniami planu strategii i taktyki gry lub układów sytuacyjnych zawodników na boisku. Pamiętajmy, że każda sekunda stracona z obserwacji zmiennej dynamicznej zawodników w relacji do piłki w czasie akcji np. podczas ataku na rzecz obserwacji techniki przyjęcia i podania piłki sprawia, że zawodnicy zmieniają często swoje miejsce w tym czasie nawet do 7-10m względem wcześniejszego miejsca. Zawodnik, który ma niekorzystne nawyki nie powinien być dopuszczony do gry na boisku. Najbardziej znamienitym przykładem wzorowych nawyków, które trzeba przypomnieć, był Robert Gadocha. Zawodnik ten bez przerwy obserwował ostrością wzroku zmienną dynamiczną zawodników na boisku a piłkę przyjmował obserwując ją dolnym nieostrym polem widzenia. To wspaniałe ułożenie nawykowe pana Roberta sprawiało, że miał zawsze optymalne decyzje i precyzje adresowania – podania piłki. A gdy chciał opanować niekorzystną sytuację swojej drużyny, to potrafił tak piłkę przetrzymać nawet, gdy był otoczony kilkoma zawodnikami przeciwnika, nie pozwolił odebrać jej sobie, a po uporządkowaniu drużyny, potrafił najkorzystniej i precyzyjnie zaadresować – podać wybranemu partnerowi. Edukator kinestezji zastosowany w ćwiczeniach może wykształcić fenomen nawykowy pana Gadochy, prawie u każdego zawodnika, jeżeli będzie stosowany w ćwiczeniach od najmłodszych lat. Ćwiczenia przyjmowania piłki na głowę i na klatkę piersiową powinny być wykonywane bez edukatora kinestezji. Zawodnik dobrze ułożony nawykowo z edukatorem kinestezji z wykształconymi, korzystnymi nawykami np. panów: Lubańskiego, Gadochy, Bonka czy Maradony i innych znanych, wybitnie utalentowanych zawodników, będzie najbardziej efektywnym i skutecznym w drużynie piłkarskiej. Z edukatorem kinestezji przeprowadziłem w latach 1957 – 1975 wiele eksperymentów i badań psychologicznych początkowo w ćwiczeniach i treningach piłkarskich, a następnie na kursach z kandydatami na kierowców samochodowych i w rehabilitacji psycho i neurofizjologicznej (patrz www.klawiterapia.com ). Problemy opisane w tym opracowaniu stanowiły przez długie lata temat moich zainteresowań i badań naukowych.* Reasumując należy stwierdzić, że we wszystkich procesach modelowania prawidłowej struktury czynności bez udziału kontroli wzrokowej, grupy eksperymentalne w porównaniu z grupami kontrolnymi osiągały wysoką prawidłowość i trwałość nawyków manualnych w strukturze działania zadaniowego. Ten przyrząd wysoce sprzyja, skraca czas i prawidłowo modeluje zautomatyzowane struktury czynności w koordynacji móżdzkowo-ruchowej bez udziału kontroli wzrokowej. Edukator kinestezji zmusza fizycznie piłkarza do obserwacji zmiennej dynamicznej zawodników z piłką na boisku, a kierowców do obserwacji przestrzeni jazdy bez kontroli wzrokowej czynności manualnych wykonywanych rękoma lub nogami. Czy można zmienić błędnie wyćwiczone struktury czynności i wadliwe nawyki? Czy można osiągnąć taką sprawność działania w strukturach czynności jaką charakteryzowali się w/w zawodnicy, nad zwyczaj uzdolnieni piłkarze? Czy można wyćwiczyć fenomenalną sztukę dryblowania i kozłowania piłki w zagęszczonym zawodnikami przeciwnika polu przed bramkowym (Pele, Boniek i Maradona)? – To są kardynalne pytania, na które składa się wiele istotnych czynników: 1/
Inteligencja – sprawność rozwiązywania nowych trudnych
problemów piłkarskich w *Autor tego opracowania specjalizował
się w badaniach nad psychologicznymi strukturami czynnościowymi
(praca doktorska pt. „Kształcenie nawyków”- obroniona w 1977r. w
Krakowie, opisująca problemy metodyki nauczania w psychofizjologii
układu nerwowego w procesie kształcenia umiejętności
manualnych w ujęciu antropo-cybernetycznym).
sytuacjach zadaniowych podczas meczu, pod kompresją czasu, presingu - krycia, w zagrożeniu brutalnym fałlem, zmęczenia fizycznego psychicznego itp.; 2/ Sprawność i wysoki poziom funkcjonowania sfery poznawczej osobowości zawodnika: wrażenia, spostrzeganie, obserwacja, uwaga /dowolna, mimowolna nawykowa, i nade wszystko podzielność uwagi jako swoisty wyraz inteligencji/, pamięć oraz jej cechy, wyobrażenia psychologicznej strategii a szczególnie antycypacja, czyli zdolność oceny i przewidywania zamiarów przeciwnika na podstawie minionych doświadczeń, teorii zachowań i teorii gier, myślenie /analiza, synteza, porównywanie, uogólnianie, abstrakcja/, kojarzenie w niekonwencjonalnych – skutecznych zagraniach, krytycyzm, logika strategii ogólnej, przyjętych założeń na tle wiedzy o zawodnikach zespołu rywala, zmiennej dynamicznej podczas meczu. Na przykład drużyna znakomicie wyszkolona technicznie z bardzo dobrą kondycją, potrafiąca sugestywnie pozorować poprzez psychodramę brak kondycji, rzekomy brak spójności w logice i strategii gry. Pozwalamy przejąć piłkę przeciwnikowi na naszej połowie boiska. Po to, by osłabić jego przed pole i zastosować kontratak. I wiele innych rzekomo nieudanych zagrywek – skutecznych rozwiązań. 3/ Talent – predyspozycje, warunki psychologiczne i fizyczne do gry w piłkę nożną. 4/ Szczególne predyspozycje – uzdolnienia w obserwacji wzrokowej bocznej, górnej, dolnej z częściową podzielnością świadomości - uwagi z zachowaniem ciągłej ostrości nadążnej obserwacji za szeroką przestrzenią, strefy ruchu piłki na tle przyjętych układach osobowych i ról psychologicznych wynikających z założeń strategii gry, przy nawykowym sterowaniu piłką. Te predyspozycje można perfekcyjnie usprawnić edukatorem kinestezji poprzez odpowiednie kształcenie podzielności uwagi i sterowaną fluktuację wzrokową za ruchem piłki z zachowaniem ostrości wzroku obserwacji przestrzennej w sytuacjach zadaniowych zawodników na boisku piłki nożnej. 5/ Wysoki poziom wytrenowania poprzez ćwiczenia praktyczne różnych wariantów technicznych związanych z operowaniem piłką w sytuacjach zadaniowych na tle antycypacji wariantów założeń strategii gry przeciwnika, z rozpisaniem ról personalnych w ich drużynie. 6/ Osiągnięcie wydolności sprawnościowo – kondycyjnej w sytuacjach zadaniowych z piłką / start, bieg, zwolnienia, przyśpieszenia, zmiany kierunku, skoki, upadki, zatrzymania itp./. 7/ Wysoka kultura współżycia i współdziałania w drużynie. Tolerancja na niechciane, sporadyczne niepowodzenia zaistniałe nawet podczas ważnego meczu piłkarskiego. 8/ Wysoka sprawność zmysłów: wzroku, słuchu, równowagi i orientacji w przestrzeni, dotyku – czucia, odporność na ból. 9/ Szlachetne zalety charakterologiczne osobowości także etyczne, moralne, szczególnie wyrażające się w stosunku jaki zawodnik przeżywa do: innych zawodników; samego siebie; nauki /ćwiczeń i treningów/ i sytuacji zadaniowych na boisku podczas gry; wyników – rezultatów /a w tym m. in. osiągnięć sportowych i ekwiwalentów/; wartości obyczajowych, kulturowych, etnicznych, itp. jak skromność poczucie i szanowanie godności osobistej, klubowej i narodowej. 10/ Sfery wolicjonalnej osobowości: motywacji dążeń, napędu psychomotorycznego, silnej woli, hartu, waleczności a nawet kontrolowanej agresji, determinacji w zmęczeniu w sytuacjach zadaniowych, uporu, odporności – wytrwałości na czynniki atmosferyczne i zaistniałe sporadyczne niepowodzenie, świadomego zdyscyplinowania, itp., higieny psychicznej i zdrowotnej, równowagi emocjonalnej, opanowania w sytuacjach krytycznych. SZKOLENIE I DOSKONALENIE W MODELOWANIU STRUKTURY CZYNNOŚCI NAWYKOWYCH PIŁKARZY. Obserwując, analizując i oceniając strukturę czynności nawykowych piłkarzy, na tle praktyki i teorii zachowań dynamicznych w odniesieniu do taktyki gry, logiki, psychologicznej teorii gier i sprawności psychofizjologicznej w oglądanych meczach ligowych i naszej reprezentacji narodowej, muszę stwierdzić i zapewne specjaliści szkolenia - trenerzy zgodzą się z moją oceną, że prawie 100% zawodników w ostatnich kilkunastu latach popełnia kardynalne błędy, będące konsekwencją wadliwie ułożonych i utrwalonych struktur czynnościowych nawyków. W tym złożonym wieloletnim procesie formułowania spontanicznego nawyków i umiejętności piłkarskich, bez nadzoru specjalistów, 5-7 letni Jaś kontrolował wzrokiem co robią nogi z piłką a od czasu do czasu spoglądał w jakim kierunku kopnąć piłkę, gdzie są jego koledzy z „drużyny na boisku podwórkowym”. Z reguły sam zawsze chciał „okiwać” wszystkich i strzelić piłkę do bramki. Po kilku latach, kiedy 12-14 letnim Jasiem zainteresowali się profesjonalni szkoleniowcy w klubach piłkarskich, trzeba było kolejnych kilku lat żmudnej pracy trenerskiej, żeby 17-letniego Janka włączyć do poważnych reprezentacji klubowych. W tym wczesnym okresie rozwojowo – wychowawczym, prawie w każdym chłopcu rozwija się silna motywacja potrzeby kopania spontanicznego w piłkę nożną. To jest właściwy czas na ukierunkowanie metodyczne chłopców w wieku 5 –7 lat z zastosowaniem edukatora kinestezji i tarczy bramki piłkarskiej z wartością strzałów, we współdziałaniu rodziców z instruktorami. Z zastosowaniem starannie dobranych, planowych ćwiczeń, treningów, i różnych konkursów w kształceniu związków czasowych, stereotypów dynamicznych w procesie modelowania nawyków, prawidłowych struktur czynnościowych. W przygotowaniu do psychologicznych teorii gier i teorii zachowań się piłkarza w poważnych rozgrywkach meczowych. W tym okresie rozwojowo – wychowawczym, każdego chłopca pociąga potrzeba wyżycia się z piłką typu „podwórkowego”. Każdy chłopiec chcąc kopnąć piłkę, ustawia ją sobie i ocenia za pomocą wzroku kierunek i odległość od bramki. Następnie patrzy się na piłkę i nogę czyli na proces czynności kopnięcia. I tak w tych pierwotnych warunkach powstają wadliwe, trwałe struktury czynności kontroli wzrokowej procesu kopnięcia piłki. Następnie obserwujemy dalsze trwałe wadliwe powstawanie nawyków związanych z „kiwaniem się” czyli bieganiem z piłką, patrząc się – kontrolując ostrością widzenia wzrokowego proces czynności związanych z prowadzeniem piłki. Z tym co robią nogi i jak zachowuje się piłka a bocznym lub górnym widzeniem nie ostrym tyko częściowo kontrolują najbliższych kolegów – partnerów lub kolegów z drużyny lub grupy przeciwnej. W miarę osiągania wprawy – umiejętności technicznych operowania piłką, zaczynają coraz częściej spoglądać na zmieniającą się dynamicznie sytuację zawodników z piłką na boisku. Co bardziej inteligentni i lepiej wyćwiczeni samoistnie młodzi piłkarze, bez nadzoru instruktorskiego, prowadząc piłkę spoglądają coraz częściej, coraz dalej i w dłuższym czasie na układy zmienne dynamicznie na boisku, których bieżąca ocena i przystosowanie dynamiczne, a nawet zdolność przewidywania następstwa logiki gry. To zachowanie wynikające z inteligencji i woli walki pozwala osiągnąć względnie relatywne sukcesy nawet przy wadliwie ułożonych nawykach. Jednakże często obserwujemy sytuacje, kiedy dobrze zapowiadający się zawodnik „okiwał i ograł” kilku przeciwników. Będąc jednak zajęty obserwacją najbliższego otoczenia, gdy opanował wygodną sytuację na boisku a nie ma dalszego rozpoznania układów sytuacyjnych zawodników z piłką, trendu rozwoju sytuacji, przytrzymuje piłkę i zaczyna oglądać się, dokonując analizy typu: komu i gdzie podać piłkę. Powiedzmy, że wybiera jakiś wariant decyzyjny w zmiennej dynamicznej i w momencie procesu kopnięcia piłki odrywa wzrok na sekundę od kontroli wzrokowej przestrzeni zewnętrznej na rzecz kontroli procesu kopnięcia /taki ma wadliwy nawyk/. Kopie piłkę precyzyjnie adresując na wcześniej zapamiętany „zaadresowany” kierunek, odległość i ...„pudło”/?/. Krycie presingowe przeciwników spowodowało w tym samym czasie, kiedy kopiący spojrzał na proces kopania piłki, że adresat odskoczył kilka metrów w bok. Tego typu i wiele innych sytuacji błędnych podań spowodowane jest wadliwymi nawykami kontroli wzrokowej czynności przyjmowania, prowadzenia, dryblowania, kozłowania, podawania i kopania piłki, procesu zachowania się piłki. A mniej uwagi – świadomości kieruje za pomocą wzroku na nadążną analizę zmiennej dynamicznej zawodników, struktury taktyki i przyjętej strategii realizowanych logicznych założeń ogólnych na boisku. Z tych błędnych zachowań, o których mowa wyżej należy wyprowadzić generalne wnioski natury psychologiczno – szkoleniowej: 1/ W istniejącym stanie należy rozwinąć działania psychologiczno – szkoleniowe i treningowe związane z restrukturyzacją wadliwie ukształtowanych nawyków. Chodzi o uświadomienie czynnych zawodników o ich kardynalnych, pierwotnie ukształtowanych błędnych nawykach. Trzeba zawodnikom wyjaśnić jak doszło do tych wadliwych nawyków i co trzeba zrobić by zrestrukturyzować te szkodliwe automatyzmy ich zachowań. UWAGA: Z pełną odpowiedzialnością stwierdzam, w oparciu o aktualnie istniejący stan wiedzy psychologicznej i o własne osiągnięcia eksperymentalne i naukowe, że w zdecydowanej większości przypadków można zrestrukturyzować istniejące błędne nawyki bez skutków ubocznych. 2/ Rozwinąć proces restrukturyzacji wadliwie ułożonych nawyków na rzecz stopniowej zmiany proporcji podzielności uwagi – świadomości, skłaniając piłkarza do obserwacji przestrzeni pola walki z piłką. NA RZECZ NAWYKOWEGO – AUTOMATYCZNEGO, bez udziału kontroli wzrokowej manipulowania, sterowania nogami piłką przy w/w czynnościach technicznych, za pomocą zmysłu dotyku. – Czucia nogami piłki poprzez ośrodek kinestezji – ruchów motorycznych w mózgu i koordynacji móżdzkowo-ruchowej, śladowo obserwowanej nieostrym widzeniem dolnej przestrzeni z zachowaniem podzielności uwagi. Pełna ostrość pola widzenia powinna być skierowana na dynamicznie zmieniającą się przestrzeń pola walki z piłką. Proces ten powinien być kontrolowany świadomością tylko w pierwszym etapie restrukturyzacji nawyku z edukatorem kinestezji na twarzy. Pierwsza faza restrukturyzacji to objaśnienie istoty pojęcia problemu, a więc uzmysłowienia w wyobraźni piłkarza oceny miejsca ustawienia piłki, zapamiętania i próby podejścia piłkarza, kopnięcia jej bez możliwości kontroli wzrokowej tego procesu. Edukator kinestezji na twarzy fizycznie uniemożliwia widzenie wzrokowe czynności, gdy zawodnik znajduje się 3 metry od ustawionej piłki do której „w ciemno” się zbliża. Oczywiście początkowo ta czynność będzie trudna a nawet śmieszna w ocenie precyzji sprawności działania, ale tylko tak może powstać, częściowo zmieniony przez świadomość i siłę woli, związek czasowy w mózgu piłkarza jako zalążek restrukturyzacji nawyków w złożonym procesie psychologicznym, prowadzącym do STEREOTYPU DYNAMICZNEGO. Dopiero mnogość powtórzeń, ćwiczeń, treningów zaczynających się od względnie prostych struktur czynności dynamiczno – motorycznych jak kopnięcie ustawionej piłki bez możliwości kontroli wzrokowej aż do struktur złożonych czynnościowo. Przyjmowanie kopniętej do mnie piłki, prowadzenie, dryblowanie, kozłowanie, wszelkie celowe kopanie piłki znajdującej się w ruchu „w ciemno” – bez kontroli wzrokowej. Wymienione czynności w procesie powstawania ZWIĄZKÓW CZASOWYCH w restrukturyzacji nawyków są bardzo trudne i często w początkowym okresie nawet zniechęcające niektórych piłkarzy. Dopiero w drugiej fazie procesu restrukturyzacji nawyku a więc w przejściu z fazy ZWIĄSKU CZASOWEGO poprzez wielokrotne i precyzyjne powtarzanie tych ćwiczeń, przechodzi się do STEREOTYPU DYNAMICZNEGO struktury czynności. A więc chodzi o stan, w którym bezbłędnie, wielokrotnie powtarzamy czynność kopnięcia „w ciemno” ustawionej przed nami piłki ale jeszcze z częściową kontrolą uwagi – świadomości skierowanej tylko na ten proces za pomocą procesów pamięci, wyobraźni i myślenia. Dopiero wówczas powstaje w ośrodku kinestezji – ruchów motorycznych STEREOTYP DYNAMICZNY, bezbłędnej struktury czynności, jako rezultat drugiej fazy restrukturyzacji. Ktoś powie a kiedy wreszcie uzyskamy zrestrukturyzowany, prawidłowy, nowy nawyk automatycznego działania bez udziału świadomości? Odpowiedź jest tylko jedna – PO KILKU lub KILKUNASTU MECZACH SPARINGOWYCH – KONTROLNYCH ROZEGRANYCH NA PŁYCIE BOISKA /bez główkowania/ W EDUKATORZE KINESTEZJI NA TWARZY. Dlaczego po kilku lub kilkunastu meczach kontrolnych z drużyną BEZ EDUKATORA. Procesy restrukturyzacji nawyków zachodzą bardzo indywidualnie u zawodników. – Psychologia różnic indywidualnych człowieka wyjaśnia proces restrukturyzacji nawyków w strukturze działania dynamicznego. Jedni piłkarze szybciej opanują manipulowanie piłką bez kontroli wzrokowej a drudzy wymagają dłuższego czasu i większej ilości powtórzeń ćwiczeń – treningów. Mogą zdarzyć się przypadki indywidualne, które w ogóle nie poddadzą się restrukturyzacji nawyków i z tych piłkarzy trzeba zrezygnować. To jest jedyna droga prowadząca do restrukturyzacji nawyków wadliwie ułożonych w dzieciństwie, we wczesnej młodości piłkarskiej. Jest to również kolejna droga wydobycia poważnych rezerw natury psychologicznej w zespołach piłkarskich. Po tych kilku lub kilkunastu meczach kontrolnych zostanie wykształcony i korzystnie spożytkowany „FENOMEN GADOCHY,BOŃKA I MARADONY” wyrażający się w SKIEROWANIU CAŁEJ UWAGI – ŚWIADOMOŚCI ZAWODNIKÓW NA RZECZ STRATEGII LOGIKI I PSYCHOLOGII PIŁKARSKIEJ W ZMIENNEJ DYNAMICE ZAWODNIKÓW Z PIŁKĄ NA BOISKU. Po takiej restrukturyzacji nawyków piłkarz podczas meczu nie będzie patrzył się wzrokiem na to co robią nogi w operowaniu piłką. Każdy z zawodników całą sferę poznawczą osobowości skieruje i utrzyma na zmiennych dynamicznie układach sytuacyjnych logiki i psychologii, założeń strategicznych meczu, a czynności związane z operowaniem nogą piłki będą odbywały się automatycznie, pod nadzorem nieostrego, dolnego pola widzenia - nawykowego. Zawodnik może śladowo kontrolować dolnym nieostrym widzeniem i podzielnością uwagi najbliższe przedpole łącznie z piłką i zamiarami nóg przeciwników, nie tracąc ogólnej nadążnej obserwacji zmiennej dynamicznej zawodników z piłką na boisku. Ten stan podniesie ogólną sprawność fizyczną i psychiczną piłkarza i w ogóle zespołu. ZDECYDOWANIE MNIEJ BĘDZIE NIECELNYCH PODAŃ I MNIEJ WSZELKIEJ UTRATY PIŁKI. ZAŁOŻENIA TAKTYCZNE BĘDĄ REALIZOWANE SPRAWNIEJ. MNIEJ BĘDZIE INDYWIDUALNYCH I ZESPOŁLOWYCH NIEPOWODZEŃ – BŁĘDÓW. TO SPRAWI UTRZYMANIE LEPSZEJ KONDYCJI FIZYCZNEJ I PSYCHICZNEJ W DRUŻYNIE W CZASIE CAŁEGO MECZU. GRA ZESPOŁOWA BĘDZIE BARDZIEJ PŁYNNA I SPRAWNA. BĘDZIE LEPSZY NASTRÓJ W DRUŻYNIE. Przecież oczywistym jest, iż każde błędne zachowanie zawodnika z piłką na ogół musi być naprawione zwiększonym wysiłkiem fizycznym i psychicznym. Te popełnione błędy odbijają się negatywnie na założeniach taktycznych a w konsekwencjach na psychice, nerwowości i nastrojach drużyny. Ten stan po restrukturyzacji wadliwych nawyków, wykluczy nagminność błędnych niecelnych podań. To będzie sprzyjało przerzucaniu akcji z jednego skrzydła na drugie lub też wykorzystaniu innych możliwości taktycznych w zależności od stanu założeń strategii meczu oraz zachowań rywala. Jestem przekonany, że gdyby nasi szkoleniowcy wypracowali u zawodników zasadę jak najkrótszego przetrzymywania piłki i szybkiego „z pierwszej piłki”, natychmiastowego podawania na najkorzystniejszy adres w przyjętej taktyce i strategii gry, to efekty byłyby bardzo korzystne i łatwiej byłoby utrzymać dobrą kondycję przez cały mecz. 3/ Drugi tor równoległy kształcenia i wychowania to tworzenie zaplecza piłkarskiego od podstaw w szkołach podstawowych pod nadzorem nauczyciela wychowania fizycznego, obejmującego grupy wiekowe chłopców nawet od 5 roku życia. Przy rozpowszechnianiu dostępu do proponowanej TARCZY BRAMKI Z WARTOŚCIĄ STRZAŁÓW z zastosowaniem EDUKATORA KINESTEZJI i odpowiednio opracowanych i dostosowanych zestawów ćwiczeń. Można by poszczególne grupy wiekowe objąć STAŁYM SZKOLNYM PROGRAMEM KSZTAŁCENIA W RAMACH ZAJĘĆ WYCHOWANIA FIZYCZNEGO, POD NADZOREM SPECJALNIE PRZYGOTOWANEGO NAUCZYCIELA WYCHOWANIA FIZYCZNEGO. Tak zorganizowane zajęcia z wychowania fizycznego z jednej strony byłyby wysoce atrakcyjne. Wszechstronnie kształcące kulturę fizyczną młodego chłopaka w ogólnym zintegrowanym procesie rozwojowo – wychowawczym. Następnie można by dwa razy do roku organizować np. konkurs strzelecki piłki w szkole w ramach szlachetnego zobiektywizowanego współzawodnictwa czyli zdrowej, społecznie akceptowanej konkurencji. Mogą być także organizowane w maju zawody między grupami rówieśników w danej szkole lub też między grupami rówieśników międzyszkolne. No i wreszcie różnego typu spartakiady rejonowe, okręgowe itp. Proponowana droga tworzyłaby potężne zaplecze modelowo wyszkolonych kandydatów do drużyn młodzieżowych w klubach sportowych. Następnie drogą odpowiednich sprawdzianów można by wyselekcjonować i dalej szkolić znakomite zespoły klubowe profesjonalnej piłki. JAKICH WYMIERNYCH KORZYŚCI NALEŻY OCZEKIWAĆ PO WPROWADZENIU I SPEŁNIENIU OMAWIANYCH PROPOZYCJI? 1/ Osiągniemy wyjątkową skuteczność i precyzję strzelecką na najwyższe wartości strzałów i trudność obrony z różnych sytuacji warunków i pozycji strzeleckich. 2/ Uzyskamy 100% sprawną i nadążną obserwację zmiennej dynamicznej wszystkich zawodników z piłką na boisku podczas meczu, łącznie z precyzyjną antycypacją oceny zamiarów taktyki zawodników przeciwnika. 3/ Zdecydowanie lepsza sprawność i skuteczność w przyjmowaniu i natychmiastowym podawaniu z pierwszej piłki . 4/ Zdecydowanie mniej będzie przypadków utraty piłki. 5/ Zdecydowanie lepsza realizacja założeń taktycznych i strategicznych podczas całego meczu. 6/ Łatwiej będzie odejść od presingowego krycia zawodników drużyny przeciwnika na rzecz ofensywnego dysponowania piłką w ataku, także w obronie własnej bramki. 7/ Zdecydowanie wzrośnie sprawność ataku w skutecznym przechodzeniu z piłką przez zagęszczoną obronę przeciwnika i zdobywaniu bramki. Innymi słowy zdecydowanie lepsze będzie wykańczanie rozwiniętej akcji ofensywnej, co dotychczas jest jednym z największych mankamentów w rozgrywkach klubowych i reprezentacji. 8/ Mniejsze zmęczenie fizyczne podczas meczu. 9/ Lepsze rozumienie się zawodników we współdziałaniu zespołowym. 10/ Zdecydowanie mniej będzie upadków i kontuzji. 11/ Zdecydowanie mniej będzie fauli. 12/ Mniejsza będzie nerwowość i lepszy nastrój w drużynie piłkarskiej. 13/ Będziemy dysponowali bardzo licznymi doskonale wszechstronnie wyszkolonymi młodymi rezerwami kadrowymi w piłce nożnej. To pozwoli na nadzwyczaj korzystne i liczne transfery zagraniczne, z których część środków finansowych może zasilić Fundację Krzewienia Powszechnej Kultury Fizycznej i Szlachetnych Zasad Zachowania. Fundacja będzie udzielała stypendia na kształcenie szczególnie uzdolnionych młodzików w szkołach sportowych, także dla młodzieżowych drużyn w klubach piłkarskich. To sprawi prawdziwą eksplozję talentów piłki nożnej i bardzo wyraźnie zmniejszy różne agresywne zachowania. ZESTAWY
ĆWICZEŃ DLA DZIECI I MŁODZIERZY Dobór i opracowanie zestawów ćwiczeń natury technicznej warunkowany jest ogólnym rozwojem umiejętności piłkarskich i antycypacją błędów powszechnie popełnianych w rozgrywkach piłkarskich oraz kształtowanie ogólnej sprawności kultury fizycznej. Zaprezentowane niżej zestawy ćwiczeń technicznych są daleko niepełne. Mam świadomość braku wiedzy i własnych doświadczeń piłkarskich. Mam nadzieję, że te skromne zestawy zostaną ocenione przez znakomitych fachowców zajmujących się szkoleniem piłkarzy i wszechstronnie wzbogacone zestawami treningów technicznych oraz szerokim zestawem ćwiczeń, gimnastyki piłkarskiej w celu osiągnięcia pełnej komplementarności rozwoju młodych organizmów z przystosowaniem dla poszczególnych grup wiekowych w koherencji z procesem rozwojowo – wychowawczym. Oto zestawy niektórych ćwiczeń z EDUKATOREM KINESTEZJI 1/ Kształcenie umiejętności strzeleckich prostopadłych na tarczę bramki w najwyższą wartość strzałów z edukatorem kinestezji. 2/ Strzelanie na tarczę bramki w najwyższe wartości strzałów poczynając od 5 0 kąta odbicia raz prawą nogą i po odbiciu od tarczy i następne strzelanie lewą nogą z tak zwanego pierwszego kopnięcia, aż do zwiększenia kąta odbicia do 30 0, początkowo z odległości kilku metrów. Następnie zwiększając odległość do 11 i więcej metrów z utrzymaniem nadążności biegania pomiędzy strzałkami za kierunkiem odbitej piłki. 3/ Powtarzanie ćwiczenia nr. 2 lecz z podawaniem do partnera z pierwszego odbicia, ze starannością kształcenia precyzji wysokiej wartości strzałów. 4/ Ćwiczenia na przedłużenie lotu piłki z pierwszej nogi tzw. strzału z podania prostopadłego górnego lobującego, a także dolnego płaskiego itp. 5/ Ćwiczenia na prowadzenie piłki we wszystkich możliwych wariantach łącznie z dużą prędkością w zagęszczonym piłkarzami przeciwnika polu przed bramkowym i oddawaniem strzałów na wysoką wartość. 6/ Ćwiczenie na prowadzenie piłki z partnerem w zagęszczonym piłkarzami przeciwnika w polu przed bramkowym, z dużą prędkością i oddawania strzałów z pierwszej piłki na najwyższą wartość. 7/ Ćwiczenie z główką bez edukatora w różnych wariantach na wysoką wartość strzałów. - Inne warianty ćwiczeń opracowane przez specjalistów, trenerów piłki nożnej. Niektóre refleksje psychologiczne i praktyczne w testowaniu i selekcji piłkarzy. Od kilkudziesięciu lat realizowane są badania psychologiczne w testowaniu, selekcji i doborze odpowiednich osobników do różnych zespołów, drużyn, kolektywów, załóg i grup. Z różnych doświadczeń wiemy, iż wyselekcjonowanie najbardziej utalentowanych z najwyższymi umiejętnościami zawodników o najwyższej sprawności i kondycji fizycznej, to jeszcze nie pełnia szczęścia. Otóż tak wyselekcjonowana grupa piłkarzy jeszcze nie oznacza sprawnego działania kolektywu, zespołu drużyny piłkarskiej. I często mimo wielu wysiłków, różnych zabiegów wcale nie znaczy, że stworzymy zgrany zespół, który będzie skutecznie, ekonomicznie, korzystnie – udatnie funkcjonował przez 90 minut podczas meczu. Jak wiemy każdy człowiek posiada swoje indywidualne cechy osobowościowe i fizyczne różniące go od innych ludzi a ujawniające się w zachowaniu – działaniu szczególnie w sytuacjach zadaniowych kolektywu jakim jest drużyna piłkarska. Z powyższych ogólnych stwierdzeń wynika potrzeba badań psychologicznych osobowościowych i sprawnościowo – piłkarskich, selekcyjnych, wyróżniających się talentem, umiejętnością zawodników. Bank danych psychologicznych i sprawnościowo – fizycznych, medycznych i innych powinien być sukcesywnie uzupełniany nowo – wyróżniającymi się piłkarzami, Których podda się typowym testom: sytuacyjno – sprawnościowym, psychologicznym, medycznym. Chodzi o takie opracowanie programu badań sprawnościowych, psychologicznych i medycznych, który zapewnia optymalne możliwości analizy i doboru selekcyjnego za pośrednictwem komputera pracującego wedle programów na różne okazje, wynikające z antycypacji planowanych i przewidywanych spotkań klubowych i reprezentacji /młodzieżowej, olimpijskiej i narodowej/. Oprócz powyższego psychologia dysponuję bogatym zestawem różnych wariantów psychoterapeutycznych, sprzyjających utrzymaniu optymalnej kondycji psychicznej nie tylko indywidualnych zawodników lecz również zespołu. Nawet na szczególnie ekstremalne stany przeciążeń występujących w długotrwałych poważnych turniejach typu mistrzostwa Europy, świata, olimpiady. Psychologia służy wiedzą i praktycznymi radami na adaptację klimatyczną, atmosferyczną /czynniki bioatmosferyczne itp./. Psychologia służy również poradą w skutecznych przeciw działaniach na psychozę nieprzychylnej atmosfery wywołanej w środkach masowego przekazu, zgrupowania, stadionu itp. Ważnym również jest problem sugestii, autosugestii, agresji, stresu i psychofizjologii, psychoneurologii, psychosomatyki itp. – zagadnień, które ujawniają się u zawodników, a mogą być rozwiązane przy pomocy psychologów. Ferdynand Barbasiewicz |
|
by
SEBI
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt strony
oraz graficzne opracowanie komputerowe wykonał Sebastian Barbasiewicz.
Last updated: maja 17, 2008
.