|
|
|
|||
|
klawiterapia.com
Szkolenia
Najbliższe odczyty i szkolenia
Ocena i wnioski
Informacja
Ankieta
Wiadomości o metodzie w mass mediach i nowościach w serwisie klawiterapia.com
Kontakt
|
Książka i Atlas Klawiterapii poprzedni spis : następny spis : powrót do strony głównej
III. Klawiterapia w znoszeniu bólu, neuralgii i porażeń
klawiterapii w holistycznym usprawnianiu cierpiącego i niepełnosprawnego człowieka
Ból i neuralgieRóżne centra naukowo-medyczne i biologiczne (podległe i współpracujące z NASA, a także renomowane instytuty, uczelnie, szpitale i kliniki) w ostatnich latach rejestrują wyraźny wzrost zainteresowania naukowo-badawczego i wdrożenia utylitarnego zweryfikowanych osiągnięć medycyny naturalnej. Dobre zdrowie to psychologia pozytywnego myślenia także w procesach decyzyjnych, pragmatycznego działania, dobra kondycja neurofizjologiczna ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, czynniki warunkowania psychogennego oraz codzienna higiena, aktywny ruch na świeżym powietrzu i racjonalne żywienie. Problemy życia codziennego, brak psychologicznego treningu w kształceniu odporności na trudy funkcjonowania człowieka w warunkach stresu psychologicznego dotyczą znacznej części naszego społeczeństwa. Stres, frustracja, silne i długotrwałe irytacje, a nawet afektywne zachowania wywołują negatywne zaburzenia emocjonalne, które warunkują się psychogennie i sprawiają wszelkie perturbacje psychosomatyczne nawet na poziomie endogennym, stanowią około 85% wszystkich chorób, na które cierpi człowiek. Klawiterapia była poddana weryfikacji w kilku klinikach warszawskich w szerokim zakresie: bóle (migrena i inne bóle), neuralgie, różne infekcje, aż po bardzo trudne jednostki chorobowe, tj.: stwardnienie rozsiane (potwierdzane MRI), WZW, AIDS, odbudowa utraconej odporności immunologicznej, nieoperacyjne leczenie przepuklin krążków miażdżystych kręgosłupa (potwierdzone MRI) i wiele innych schorzeń typu psychosomatycznego. W kwietniu i maju 1999 roku grupa niezależnych lekarzy neurologów, powołana decyzją Sekcji Refleksoterapii przy Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, pozytywnie oceniła metodę klawiterapii, stwierdzając, że jest niezwykle skuteczna i powinna być rozpowszechniona, szczególnie w rehabilitacji neurofizjologicznej i w ogólnej profilaktyce zdrowotnej. Raport naukowy o zastosowaniu klawiterapii w sclerosis multiplex (SM) został wygłoszony przez dr. n. med. Wiktora Bodnara – neurologa, wiceprzewodniczącego Sekcji Refleksoterapii przy ZG PTL na Plenum wyjazdowym ZG PTL, które odbyło się w dniu 25.05.1999 roku w Łańcucie. Istotą z n a m i e n n ą, własnym dorobkiem metody klawiterapii jest odreagowanie psychologiczne i odreagowanie napięć nerwowych oraz niezwykle skuteczna możliwość regulacji zaburzonych prądowych potencjałów własnych, a nawet wzbudzanie utraconego przewodnictwa sygnałów we włóknach nerwowych (potwierdzone EMG). Chodzi o przepływ sygnałów, sterujących bioprądów, poczynając od OUN poprzez nerwy eferentne do zaburzonych struktur anatomiczno-morfologicznych i nerwów aferentnych (w biocybernetycznym sprzężeniu zwrotnym), w procesach fizjologicznych endogennych, regulujących poziom, np.: cytokin, dopełniacza, interferonu, endorfin i innych subtelnych wartości żywotnych na poziomie enzymatycznym, hormonalnym, a także subkomórkowym i molekularnym organizmu człowieka.
Przyczyny i patogeneza bólu a możliwości psychoterapii neurofizjologicznej metodą kKlawiterapii w holistycznym usprawnianiu cierpiącego i niepełnosprawnego człowieka Powszechnie przyjmuje się określenia: walka z bólem, walka ze spastycznością itp. Są to określenia upraszczające, a wynikają z braku powszechnej wiedzy o przyczynach i patogenezie bólu lub spastyczności. Ból i spastyczność są wspaniałym darem natury dla człowieka cierpiącego i niepełnosprawnego. Powinniśmy z pokorą i wdzięcznością przyjąć, że ból informuje nas o miejscu, rodzaju, zakresie i stanie zagrożenia homeostazy fizjologicznej organizmu człowieka cierpiącego i niepełnosprawnego, który wymaga holistycznego naprawienia – usprawnienia. Spastyczność zaś, poprzez unieruchomienie niesprawnej struktury czynności motorycznej, zapobiega pogłębianiu uszkodzenia (np.: przewrócenia się, potłuczenia, zwichnięcia lub złamania układu kostnego) organizmu niepełnosprawnego człowieka. Zaburzenia równowagi pochodzenia błędnikowego, móżdżkowego i niedokrwiennego, w szczególnych stanach niedyspozycyjnych fizjologicznie, uniemożliwiają samodzielne stanie, schylanie, chodzenie itp. Z bólem, spastycznością i zaburzeniami równowagi nie możemy walczyć. Trzeba zrozumieć przyczyny, patogenezę bólu, spastyczności i zaburzeń równowagi. Następnie, po usprawnieniu klawiterapią organizmu – zniesieniu przyczyny i ewentualnej patogenezy – ból, spastyczność i zaburzenia równowagi ustępują bardzo sprawnie, skutecznie i szybko (czytaj załączone wyniki badań neurologicznych). Ból, spastyczność i zaburzenia równowagi możemy zaliczyć do naturalnych mechanizmów obronnych, przyjaznych człowiekowi. Poprzedzeniem powstania i ujawniania się bólu mogą być: 1. Ból psychologiczny: stresy, frustracje, irytacje, dysonans poznawczy, negatywne myślenie, słaba organizacja intelektualna, brak pragmatyzmu w działaniu, zamartwianie się, poczucie krzywdy, żalu, agresja, rozdrażnienie, niepokój, strach, lęk, nostalgia, ból fantomowy, urojeniowy – psychiczny itp. 2. Wszelkiego rodzaju zaburzenia czynnościowe organizmu pochodzenia psychosomatycznego, wywołane negatywnymi procesami psychologicznymi i psychicznymi. 3. Stany nagłe: ukłucia, urazy, kontuzje, naruszenia ciągłości naskórka – skaleczenia, złamania, oparzenia, odmrożenia, ukąszenia, użądlenia, zatrucia, różne gwałtowne porażenia i obrażenia fizyczne. 4. Wszelkiego rodzaju infekcje lokalne i ogólnoustrojowe organizmu z zaburzeniami temperatury, obrzęków itp. objawów. Zwiastunem powstania bólu mogą być: negatywne czynniki psychologiczne i psychiczne, dreszcze, tzw. gęsia skórka, drętwienia, mrowienia, parestezje, zaburzenia czucia, przeczulica bólowa skóry i początki wszelkich zaburzeń czynnościowych, temperatura, obrzęki, infekcje, wszelkie zaburzenia czynnościowe ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, w tym szczególnie: a) zaburzenia wywołane napięciami ośrodkowymi mózgu (brak równowagi między hamowaniem i pobudzaniem w mózgu, móżdżku, pniu mózgowym, rdzeniu, nerwach kręgowych, obwodowych), zdominowanymi przez porażenia nerwów czaszkowych, porażenia na innych poziomach układu nerwowego, z zaburzeniami narządów wykonawczych, a także różnych struktur morfologicznych fizjologii organizmu człowieka2; b) zaburzenia w elektrycznych potencjałach własnych ośrodkowego, obwodowego układu nerwowego a szczególnie w przewodnictwie nerwowym (silniejsze lokalnie lub słabsze potencjały elektryczne), lokalny brak symetrii potencjałów elektrycznych sterujących np. ruchem mięśni, naczyniami krwionośnymi, układu moczowego, zaburzeniami i opuszczeniem trzewi, układu limfatycznego zaburzeń hormonalnych, enzymatycznych itp.; c) zanik przewodnictwa sygnałów nerwowych lokalnie np.: neuropatia, polineuropatia, zmiany okołonerwowe, obrzęki, zaleganie płynu ustrojowego, krwi, limfy, moczu, kału, mocznika oraz innych metabolitów. Wszelkiego rodzaju zmiany zwyrodnieniowe, patologiczne, zmiany wtórne układu nerwowego (demielinizacja, neuropatia, polineuropatia, pooperacyjne i inne), kostnego, stawowego, więzadłowego, mięśniowego, guzy, nowotwory, zrosty, blizny itp. Warto wiedzieć, że wzrost intensywności bólu ściśle związany jest z ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego, zastojem limfy, płynów ustrojowych, obrzękami i ogólnym zatruciem organizmu. Jeśli pacjent np. z bólem głowy, migreną, neuralgią, bólem krzyża lub jakimś zespołem bólowym leży podczas zabiegów klawiterapii, to wówczas doznania bólowe wywołane bodźcowaniem klawikami są mniejsze. Jeśli pacjent znajduje się w pozycji siedzącej w fizjologicznej postawie, to wówczas doznania bólowe wywołane bodźcowaniem klawikami są nieco silniejsze. Ale gdy pacjent głęboko pochyli głowę lub wyraźnie zgarbi się, wówczas wzrasta ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego i natychmiast wyraźnie intensyfikują się doznania bólowe wywołane bodźcowaniem klawikami. Gdy ponownie pacjent wyprostuje się, ból natychmiast znacznie się zmniejsza. Powyższe zależności stanowią logiczną prawidłowość fizjologiczną bólu. Od wielu dziesiątek lat, w obserwacjach klinicznych i badaniach naukowych, szuka się odpowiedzi na ustalenie etiologicznych uwarunkowań wywołujących różne jakościowo zaburzenia ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, szczególnie w przewodnictwie nerwowym. Nowoczesna diagnostyka neurologiczna, mimo wysokich kosztów, dzięki osiągnięciom elektroniki, potrafi precyzyjnie określić miejsca zaburzeń, a także zmian patologicznych w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Zdecydowanie jednak trudniejszym, nie nadążnym wobec diagnostyki, jest stan badań nad profilaktyką i leczeniem zaburzeń oraz zmian patologicznych w strukturach i funkcjach ośrodkowych mózgu i w przewodnictwie sygnałów nerwowych we włóknach nerwów obwodowych. Najnowsze publikacje naukowe dotyczące badań na poziomie endogennym – subkomórkowym i molekularnym nad możliwościami regeneracji komórki nerwowej wnoszą pewne optymistyczne przesłanki i nadzieje w oczekiwania lekarzy i pacjentów. Ale zapewne trzeba będzie jeszcze długo czekać na wdrożenie omawianych osiągnięć w regeneracji komórki nerwowej i odbudowy zaburzeń w strukturach nerwowych także w przewodnictwie sygnałów nerwowych. Na razie, w okresie oczekiwań(?), możemy sprawnie rozwiązać niepokojący nas problem poprzez wprowadzenie osiągnięć klawiterapii do regulacji jakości nerwowych potencjałów elektrycznych i wzbudzania fizjologii utraconego przewodnictwa nerwowego w przepływie sygnałów z ośrodków w mózgu włóknami nerwowymi do struktur wykonawczych. To jednak wymaga objęcia badaniami naukowymi (neurofizjologicznymi) i klinicznymi metody klawiterapii w zastosowaniu u osób, u których nie ma jeszcze głębokich, rozległych i zadawnionych zmian patologicznych ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Człowiek w procesie rozwoju na przestrzeni wielu dziesiątek tysięcy lat, chodząc boso, wykształcił fizjologiczne mechanizmy odruchowo-refleksoryczne stóp. Podobne mechanizmy fizjologiczne w procesach adaptacyjnych skóry stóp do wysokich temperatur zostały wykształcone np. u Hindusów, Bułgarów, Aborygenów, w niektórych plemionach afrykańskich i wśród Indian amerykańskich. Przez tysiące lat na człowieka działały różne bodźce wywołujące ból (ukłucia, skaleczenia, ukąszenia, użądlenia, kontuzje, uderzenia, otarcia, oparzenia, wychłodzenia, odmrożenia, głód, porażenia, obrzęki, infekcje itp. doznania). Odczuwał swędzenie z nieodpartą potrzebą drapania, a nawet czochrania. Ból starał się likwidować poprzez masowanie, nacierania, nagrzewania, schładzania, kompresy, przeciąganie – odbarczania się itp. Te wszystkie doznania oraz wszelkie formy bodźcowania i próby likwidacji bólu wykształciły nawet genetyczne i hormonalne uwarunkowania na poziomie endogennym – subkomórkowym, nadzwyczaj bogate, odruchowe fizjologiczne mechanizmy obronne, także samonaprawcze organizmu. Jak wiemy człowiek na powierzchni skóry ma dostęp do wielu milionów receptorów, poprzez które może precyzyjnie sterować procesami dermovisceralnymi w likwidacji wszelkich bólów, zaburzeń psychosomatycznych i czynnościowych w usprawnianiu osób chorych i niepełnosprawnych. Przyjmując, że bodźcowanie klawikami na dermatomy a poprzez chemio- i neuroprzekażniki może sterować receptorami głębiej osadzonymi: neurotomem, miotomem i sclerotomem. – Dzięki tym procesom dermo-visceralnym wywołuje lepsze przekrwienie (dożywienie, dotlenienie), odtrucie i oczyszczenie organizmu, poprawia sprawność i jakość: nerwów, mięśni, układu kostnego, zwiększa aktywność przeciwciał, a także wywołuje sprawniejsze funkcje układu trawiennego, wegetatywnego, gruczołów dokrewnych, hormonalnych i procesów enzymatyczno-metabolicznych na poziomie endogennym – subkomórkowym. Zasady metody klawiterapii w odreagowaniu nerwowym w znoszeniu napięć ośrodkowych mózgu i nerwach obwodowych oraz stefach przez nie zawiadywanych, regulacja i wzbudzanie utraconych potencjałów elektrycznych w przewodnictwie nerwowym. Medycyna posługuje się wieloma formami terapii odruchowej, które zwykle wymagają skomplikowanych urządzeń technicznych (stymulatorów, generatorów, laserów itp.). Klawiterapia należy do grupy terapii odruchowych, ale nie posługuje się elektroniką, a wykorzystuje przy usprawnianiu immanentne dla organizmu odruchowe procesy fizjologiczne samonaprawcze, uruchamiane nieinwazyjnym ręcznym stymulowaniem (bodźcowaniem). Zabieg wykonuje się na skórze, powierzchni ciała nad ośrodkowym i obwodowym układem nerwowym, „klawikami”, ostrą stroną (patrz Atlas, załączona kserokopia klawików). Proces stymulacji odbywa się planowo, poprzez receptory zgrupowane w skórnych strefach projekcyjnych (według: Penfielda, Nogiera, Gleditscha, Haeda, Mc’Cenziego i innych) i punktach biologicznie aktywnych, także akupunktury (korporalnej, kranialnej, aurikularnej). Zabiegi stymulacji wykonujemy, trzymając klawiki po 7 sztuk w jednej i drugiej ręce. Stymulację wykonujemy w odstępach co 5-7 mm, układając klawiki w równe szpalerki lub wiązki. Tam, gdzie tkanek ciała jest mniej, np. na głowie, stymulujemy lekko, delikatnie, a tam, gdzie tkanek jest więcej, np. na pośladkach, bodźcujemy mocniej. Każdą przestrzeń terapeutyczną, miejsce na powierzchni skóry, należy bodźcować początkowo w pierwszych dniach zabiegów po 5-10 razy, a w miarę ustępowania reakcji na bodźce (ból, pieczenie i silne przekrwienia skóry) coraz mniej: 3-2 razy. UWAGA! Receptą niezwykle skuteczną w likwidacji bólu jest odreagowanie klawikami strefy terapeutycznej na skórze głowy nad konkretnym ośrodkiem mózgu odpowiedzialnym za strefę anatomiczną, morfologiczną lub narząd wykonawczy objęty bólem. Następnie zniesienie podobnych napięć w móżdżku, pniu mózgowym, rdzeniu, nerwach kręgowych, obwodowych zawiadujących strefą bólu, wywołanie klawikami przekrwienia strefy objętej bólem, włączenie stosownych punktów znoszenia bólu, opracowanych w klawiterapii dla konkretnej strefy objętej bólem. Integralną częścią klawiterapii są specjalne ćwiczenia gimnastyczne, które pacjent wykonuje w domu, wraz z masażem odruchowym wskazanych części ciała. Proces stymulacji w zakresie ogólnego odreagowania nerwowego wykonuje się w pierwszej kolejności na skórze głowy, w celu zniesienia napięć ośrodkowych, a także usprawnienia fizjologii nerwów czaszkowych, dotyczy także bólu. Szczególnie starannie należy stymulować, ujawnione klawikowaniem, strefy niedokrwienne skóry oraz strefy objęte łupieżem. Tuż po odreagowaniu i przekrwieniu skóry wyraźnie można dostrzec niedokrwienne odczyny (smugi i plamy) nad miejscem zakłóconego przepływu sygnałów prądowych. Zanik przewodnictwa nerwowego ujawnia się na skórze, nad uszkodzonym miejscem włókna nerwu obwodowego, małymi białymi plamkami o fakturze podobnej do pergaminu, o czym już wcześniej pisałem. Odczyny niedokrwienne, rozstępy, zmarszczki, bruzdy, fałdy, zrosty pooperacyjne – blizny trzeba bodźcować 2-3 klawikami, aż do przekrwienia tego miejsca. Czynność tę trzeba powtarzać przez 3-7 dni, aż do zniesienia bólu i pieczenia, a także przywrócenia normalnej reakcji skóry. Zaburzenia i zmiany patologiczne w obwodowym przewodnictwie nerwowym są przyczyną bólu i stanowią największe zagrożenia dla zdrowia człowieka. Zaburzenia przewodnictwa nerwowego, osłabione potencjały własne lub całkowity zanik przewodnictwa nerwowego mogą osłabiać lokalnie procesy metaboliczne, a nawet wywoływać ograniczoną lokalnie zapaść metaboliczną na poziomie endogennym – subkomórkowym. Metodą klawiterapii można skutecznie usprawnić te zakłócenia lub zagrożenia. Zakłócenia o podobnym charakterze wywołuje większość brodawczaków znajdujących się na powierzchni skóry. Niektóre z nich stanowią informację diagnostyczną o zaburzeniach nerwów obwodowych, lokalnych struktur morfologicznych lub narządów wykonawczych w organizmie. Brunatne plamki i brodawczaki mogą być przyczyną lokalnego bólu. Brodawczaków i brunatnych plamek nie należy podrażniać, natomiast trzeba jednym lub dwoma klawikami, ostrą stroną, 2-3 mm od brodawczaka lub brunatnej plamki, dookoła tych tworów uciskać wielokrotnie i przytrzymywać, aż ustąpi ból i pieczenie. Wówczas nastąpi przekrwienie i zniesione zostaną zaburzenia i zagrożenia fizjologiczne, aż do trwałego ustąpienia bólu i pieczenia. Bywają także znamiona, brodawczaki, plamki brunatne, które nie są aktywne i wokół nich nie ma bólu i pieczenia – nie trzeba ich odreagowywać. Efektywność zabiegu zależy od wiedzy teoretycznej terapeuty, jego umiejętności, cierpliwości, staranności i... kondycji fizycznej, gdyż zabieg wykonywany jest często na osobie ciężko chorej, której towarzyszą z reguły złożone zespoły bólowe (sclerosis multiplex – SM, AIDS, choroby nowotworowe, także białaczka, porażenie mózgowe i inne), przez 4-6 godzin dziennie non-stop, od 6 do 14 dni zabiegowych. Metoda usprawniania klawiterapią oparta jest na wiedzy o anatomii i fizjologii układu nerwowego, odruchu nerwowym, reakcji naczynioruchowej, sprzężeniu zwrotnym, samoregulacji, samonaprawie, pobudzaniu i hamowaniu, homeostazie. Klawiterapia w porównaniu z innymi terapiami odruchowymi jest wielokrotnie skuteczniejsza, jako metoda nieinwazyjna jest bardziej uniwersalna w zastosowaniu i nie uszkadza fizycznie receptorów Można ją stosować przy chorobach zakaźnych bez większego ryzyka dla terapeuty. Sterylność klawików uzyskuje się poprzez nagrzanie ostrej strony w płomieniu palnika gazowego w czasie 5-7 sek. Klawiki są prostymi narzędziami, a jednocześnie – w wyniku wielu udoskonaleń w ergonomice, wygodnymi, bezpiecznymi, wymagającymi od terapeuty jedynie wprawy – umiejętności. Zakres wiedzy specjalistycznej obejmuje wybrane problemy anatomii, fizjologii, neurofizjologii, a także dziedzin klinicznych. Nauczanie klawiterapii odbywa się na bazie ogólnej wiedzy medycznej, a szczególnie: neurofizjologii, neurologii, psychofizjologii, psychologii, rehabilitacji, pedagogiki specjalnej, logopedii, pielęgniarstwa, a nawet kosmetyki, także kuracji odmładzającej. Ból informuje nas o zaburzeniach organizmu. Czym jest ból i jaka jest jego patogeneza? Receptory i mechanizm uwarunkowań powstawania bólu jest nam na ogół znany z wielu opisów różnych zaburzeń, doznań fizycznych, chemicznych, infekcyjnych i fizjologicznych w różnych publikacjach medycznych. Ale co się dzieje, gdy człowiek przeżywa silne emocje psychologiczne, którym jakże często towarzyszy ból? Ból towarzyszący człowiekowi choremu jest wyrazem następstw głębokiej dezorganizacji organizmu wywołanej najczęściej poziomem zatrucia, infekcji, obrzęki i niedokrwienność – nerwowych zaburzeń czynnościowych. Klawikowanie ww. miejsc lub ich okolic wywołuje silne pieczenie i rozległe przekrwienie, którego nie można osiągnąć w żaden inny znany medycynie sposób. NEURALGIE mogą mieć kilka uwarunkowań etiologicznych (urazowe, zapalne, infekcyjne, porażenne, zwyrodnieniowe, itp.), ale nade wszystko w każdym przypadku tej jednostki chorobowej występuje silne fizjologiczno-morfologiczne okołonerwowe zatrucie. Jeśli jakaś strefa anatomiczno-morfologiczna przekracza pewien wysoki poziom zatrucia, wówczas pogarsza się również fizjologiczne środowisko okołonerwowe. Powyższy mechanizm i poziom zatrucia sprawia, że aktywniej występują zmiany zwyrodnieniowe wywołujące ból lub nawet neuralgię. Wystarczy stosunkowo drobny uraz fizyczny lub zaziębienie, by w niedokrwiennej i zatrutej strefie anatomiczno-morfologicznej objętej zmianami chorobowymi powstała dokuczliwa i oporna w leczeniu infekcja i neuralgia. W wyżej opisanych warunkach neurofizjologicznych zaordynowanie leków uspokajających i przeciwbólowych powoduje śladowe i krótkotrwałe uśmierzenie doznań bólowych. Natomiast wszelkie środki przeciwbólowe wyhamowują, zniewalają, częściowo uśmierzają wszelkie funkcje fizjologiczne, procesy enzymatyczno-metaboliczne. Innymi słowy, środki uspokajające, a szczególnie przeciwbólowe, bardzo aktywnie przyspieszają i pogłębiają proces i poziom zatrucia nie tylko strefy objętej bólem lub neuralgią. Jedynym na razie skutecznym i naturalnym, nieszkodliwym sposobem na zniesienie bólu i neuralgii jest klawiterapia, albowiem sprawnie i skutecznie odtruwa organizm, a szczególnie fizjologiczne środowisko okołonerwowe. Z chwilą gdy odtrujemy klawiterapią i akupresurą (układ limfatyczny) organizm i strefę objętą neuralgią, należy włączyć codzienny ruch – zalecaną gimnastykę. Parestezje, tiki, osłabione potencjały własne i zaniki przewodnictwa nerwowego, porażenia i niedowłady są konsekwencjami utrzymującego się oraz narastającego poziomu zatrucia ogólnoustrojowego, a szczególnie lokalnego, okołonerwowego. Stan zatrucia i lokalizacja zagęszczenia toksyn w fizjologicznym środowisku okołonerwowym sprawia, że kondycja neurofizjologiczna i sprawność układu nerwowego korowego, ośrodkowego i obwodowego wyraźnie słabnie. Dłuższe utrzymywanie lokalne bardzo wysokiego poziomu zatrucia – zagęszczenia toksyn – powoduje: 1. Ogólne osłabienie sprawności fizjologicznej nerwowego układu obwodowego różnych rodzajów nerwów, lokalnych nerwów. 2. Nieodtruwana strefa w dłuższym czasie może wywoływać parestezje, tiki, osłabienie czucia, zaburzenia w potencjałach własnych, a nawet zaniki przewodnictwa nerwowego. 3. W dalszej konsekwencji mogą wystąpić różne porażenia i lokalne niedowłady, a nawet zaniki mięśniowe. To wszystko w sprzężeniu zwrotnym może wywoływać w dłuższym czasie bardzo silne i trwałe napięcia ośrodkowe w mózgu, odpowiedzialne za zawiadywanie zaburzonymi lokalnymi strefami anatomiczno-morfologicznymi. Powyższe uwarunkowania, uzależnienia i zaburzenia prowadzą do nieodwracalnych zmian lokalnych morfologicznych, zwyrodnieniowych, a nawet różnorodnych i wielce groźnych dla organizmu człowieka zmian patologicznych, jak nowotwory. Wszystkie niesprzyjające dla organizmu ludzkiego procesy powodują obniżenie odporności, prowadzące do wielu różnych chorób infekcyjnych, bakteryjnych i wirusowych, a nawet do zapaści enzymatyczno-metabolicznej ogólnoustrojowej i przedwczesnego zejścia człowieka. Staranne odreagowanie głowy, karku i szyi, a szczególnie całej podstawy czaszki, udrażnia bardzo wyraźnie wszystkie nerwy czaszkowe. To sprawia, że w dalszym odreagowaniu napięć ośrodkowych mózgu, na obwodzie, uzyskuje się znakomite rezultaty w holistycznej regulacji organizmu człowieka. Po ogólnym odreagowaniu według szczegółowych wskazań opisanych w rozdziale drugim, koniecznym jest wykonanie 7-14 zabiegów, przyjmując jeden zabieg na dzień. Równocześnie trzeba wykonywać zabiegi akupresury i ćwiczenia gimnastyczne opisane także w rozdziale drugim i zilustrowane w Atlasie klawiterapii.
Algorytm i sieć czynności w znoszeniu bólu Jeśli jesteś zainteresowany jednostką chorobową i algorytmem, kliknij tutaj. BÓL OGÓLNY GŁOWY (nakłuwać obustronnie), POŁOWICZNY BÓL GŁOWY, POTYLICZNY BÓL GŁOWY, BÓL GŁOWY OKOLICY CZOŁOWEJ, BÓL GŁOWY OKOLICY CIEMIENIOWEJ, SKRONIOWY BÓL GŁOWY, BÓL WIERZCHOŁKA GŁOWY, BÓL GŁOWY OKOLICY NADOCZODOŁOWEJ, BÓL CZASZKI, MIGRENA, BÓL TWARZY, BÓL STAWU SKRONIOWO-ŻUCHWOWEGO, BÓL POLICZKA, BOLESNE OBRZMIENIE WARG, BÓLE SZCZĘKI, BOLESNE OBRZMIENIE W OKOLICY SZCZĘKI, BÓL STAWU ŻUCHWOWEGO, POSTRZAŁ, BÓL W KLATCE PIERSIOWEJ, BÓL BARKÓW I PLECÓW, ANALGESTYCZNOŚĆ, BÓLE WĘDRUJĄCE, BÓL, BÓL FANTOMOWY.
Algorytm i sieć czynności w znoszeniu neuralgii i innych nerwobólów Jeśli jesteś zainteresowany jednostką chorobową i algorytmem, kliknij tutaj. PARESTEZJE, CZĘSTOSKURCZ SERCA POCHODZENIA NERWOWEGO, RWA KULSZOWA, NERWOBÓL NERWU MIĘDZYŻEBROWEGO, NERWOBÓL NERWU PROMIENIOWEGO, NERWOBÓL POWRÓZKA NASIENIOWEGO, NERWOBÓL STAWU ŁOKCIOWEGO, NERWOBÓL NERWU SKÓRNEGO BOCZNEGO UDA (choroba Rotha), NERWOBÓL NERWU UDOWEGO, NERWOBÓL GŁOWY, NERWOBÓL PRZEDRAMIENIA, NERWOBÓL POTYLICZNY GŁOWY, NERWOBÓL RAMIENIA PRZEDNIEJ STRONY, NEURALGIA I GAŁĄZKI NERWU TRÓJDZIELNEGO, ZAPALENIE II GAŁĄZKI NERWU TRÓJDZIELNEGO, NEURALGIA III GAŁĄZKI NERWU TRÓJDZIELNEGO, NERWOBÓL NERWU TRÓJDZIELNEGO, NERWOBÓL MIĘDZYŻEBROWY, ZAPALENIE NERWU TWARZOWEGO, ZAPALENIE OPON MÓZGOWO-RDZENIOWYCH, ZAPALENIE NERWU TRÓJDZIELNEGO, ZAPALENIE SPLOTU BARKOWEGO, ZAPALENIE KORZENI NERWOWYCH SZYJNYCH, NEURALGIA NERWU TRÓJDZIELNEGO, NERWOBÓL NERWÓW POTYLICZNYCH, NERWOBÓL NERWU KULSZOWEGO, NERWOBÓL NERWU PISZCZELOWEGO, ZAPALENIE NERWU PROMIENIOWEGO, ZAPALENIE RDZENIA, ZAPALENIE SPLOTU NERWOWEGO, ZAPALENIE SPLOTU NERWOWEGO RAMIENIA, ZAPALENIE KORZENI NERWOWYCH PIERSIOWYCH, ZAPALENIE KORZENI NERWOWYCH LĘDŹWIOWO-KRZYŻOWYCH, ZAPALENIE NERWU KULSZOWEGO, ZAPALENIE NERWU STRZAŁKOWEGO, ZAPALENIE NERWU KOLANOWEGO.
Algorytm i sieć czynności w znoszeniu porażeń Jeśli jesteś zainteresowany jednostką chorobową i algorytmem, kliknij tutaj. PORAŻENIE NERWU TWARZOWEGO, DYSKOPATIA, PORAŻENIE NERWU STRZAŁKOWEGO, PORAŻENIE POPRZECZNE, WSZELKIE FORMY PORAŻEŃ, PORAŻENIE OŚRODKOWE, PORAŻENIE CZYNNOŚCIOWE, PORAŻENIE POŁOWICZNE (Porażonej kończyny górnej, Porażonej kończyny dolnej), Paraplegia – porażenie połowiczne dolne, Tetraplegia – porażenie czterokończynowe, PORAŻENIE TWARZY, NASTĘPSTWA MÓZGOWEGO PORAŻENIA DZIECIĘCEGO, NIEDOWŁAD POŁOWICZNY, ZABURZENIA W KOORDYNACJI CHODZENIA, TIKI I PRZYKURCZ MIĘŚNI ŻWACZY, TIKI I PRZYKURCZE, MIĘŚNI ŻUCHWY, TIKI I PRZYKURCZE MIĘŚNI OKRĘŻNYCH OCZU, ZABURZENIA CZUCIA W OBRĘBIE TWARZY, SŁABOŚĆ MIĘŚNI ŻWACZY, TIKI I PRZYKURCZE MIĘŚNI OKRĘŻNYCH UST, OPADNIĘCIE KĄCIKA UST, TIKI POWIEK, OPADNIĘCIE POWIEKI GÓRNEJ, TIKI MIĘŚNI MIMICZNYCH W OBRĘBIE TWARZY, PRZYKURCZE MIĘŚNI TWARZY, SZCZĘKOŚCISK, NIEDOWŁAD TWARZY.
Inne choroby neurologiczne Jeśli jesteś zainteresowany jednostką chorobową i algorytmem, kliknij tutaj. ZABURZENIA CZUCIA NERWU BŁĘDNEGO - DODATKOWEGO, WSTRZĄS MÓZGU, WSTRZĄS, WYLEW KRWI DO MÓZGU APOPLEKSJA, UDAR SŁONECZNY, UDAR MÓZGU, ŚPIĄCZKA, NASTĘPSTWA WYLEWU KRWI DO MÓZGU, DRGAWKI, DRGAWKI U DZIECI, KONWULSJE, NASTĘPSTWA ZAPALENIA OPON MÓZGOWYCH, ATAKI EPILEPSJI, PADACZKA, PLĄSAWICA, PARKINSONIZM, ZABURZENIA RDZENIOWE, CHOROBY RDZENIA KRĘGOWEGO, STWARDNIENIE SŁUPÓW BOCZNYCH, ZABURZENIA RÓWNOWAGI, CHOROBA MENIERE’A, ZAWROTY GŁOWY, CHOROBY AUTONOMICZNEGO UKŁADU NERWOWEGO (głównie współczulnego), CHOROBY MÓZGU, ATAKSJA MÓZGOWA I MÓŻDŻKOWA, CHOROBY PNIA MÓZGU, ZESPÓŁ GUILLAINA-BARREEGO, CHOROBY SPLOTU SŁONECZNEGO, CHOROBY UKŁADU NERWOWEGO (KORA MÓZGOWA), ZABURZENIA PODWZGÓRZA (DIENCEFALOZA), CHOROBY WZGÓRZA I PODWZGÓRZA, SPAZMOLITYCZNOŚĆ, MORBUS, ALTZHEIMERI.
klawiterapia.com książka i atlas klawiterapii szkolenia ocena i wnioski wiadomości formularz informacja ankieta kontakt |
www.zielarnia.pl serwis poświęcony medycynie naturalnej, na którym również możesz znaleźć informacje o klawiterapii
www.konstancin.com
Pani Domu
www.ct.com.pl
|
||
|
Wyślij pocztę do
sebatuning@op.pl z pytaniami i
uwagami dotyczącymi tej witryny sieci web. |
