Elektroniczny plan miasta Warszawy
z lokalizacją nadążną pojazdów

W 1974 roku opracowałem ELEKTRONICZNY PLAN MIASTA WARSZAWY Z LOKALIZACJĄ NADĄŻNĄ POJAZDÓW SŁUŻB MIEJSKICH, TRANSPORTU OSOBOWEGO, ZBIOROWEGO I INNEGO, STEROWANY PRZEZ ODPOWIEDNIE PROGRAMY KOMPUTEROWE. Np. dyżurny ruchu Miejskich Zakładów Komunikacyjnych może na swoim planie elektronicznym miasta (dotyczy linii autobusowych, tramwajowych, trolejbusowych) obserwować ruch pojazdów z pełną identyfikacją kierowcy, pojazdu, linii itp. Podobnie dyżurni różnych służb komunalnych, policyjnych, pogotowia, straży, technicznych baz transportowych, taxi, wojska itd. Mogą kontrolować i sterować w/w służbami, oczywiście każdy w swoim zakresie. Jakakolwiek awaria pojazdu lub zjazd niecelowy z linii trasy jest natychmiast rejestrowany przez komputer i dyspozytora. Innymi słowy karetka pogotowia ratunkowego jadąca ulicą Puławską byłaby widoczna na ekranie, jej numer identyfikacyjny i z jaką prędkością jedzie.

UWAGA! System lokalizacji nadążnej działa w oparciu o wcześniej opisane radioaktywne znaki drogowe, specjalny program komputerowy oraz radiostacja z dekoderem. W 1975 roku w ówczesnym KSMO w Warszawie, w obecności przedstawicieli Wydziału Komunikacji dokonano pozytywnej oceny tego opracowania.

UWAGA! Ten sam system stwarza możliwość „wyprzedzenia widzenia trasy” przez maszynistę lokomotywy na 5 km wcześniej niż obiektywnie znajduje się.

Maszynista może mieć pełną informację o stanie składu wagonów i towarów w swoim pociągu. Nawet jeśli powstanie pożar lub włamanie a także o stanie ułożenia towaru, który przewozi. Dotyczy to każdego wagonu. Maszynista otrzymuje na bieżąco informację o sygnalizacji świetlnej, ułożeniu zwrotnic, zajętości torów, nie zamkniętych zapór przejazdu kolejowego, bądź zajętości toru przez uszkodzony pojazd. Ponadto w kabinie maszynisty są wyświetlane wszystkie znaki kolejowe na torach, o zbliżaniu się do stacji w warunkach nocnych, o stanie rozjazdów, o warunkach inżynieryjnych toru kolejowego itp.

Dodatkowe informacje